Narince Üzüm Çeşidinin Yapraklarında Farklı Fungusit Uygulamaları ve Salamura Yöntemlerine Bağlı Olarak Fungusit Kalıntı Düzeylerinin Belirlenmesi    
Yazarlar (6)
Prof. Dr. Rüstem CANGİ Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Prof. Dr. Yusuf YANAR Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Prof. Dr. Adem YAĞCI Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Dr. Öğr. Üyesi Neval TOPCU ALTINCI Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Doç. Dr. Seda SUCU DAĞ Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Yağmur Dülgeroğlu
Makale Türü Açık Erişim Özgün Makale
Makale Alt Türü Diğer hakemli uluslarası dergilerde yayınlanan tam makale
Dergi Adı Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
Dergi ISSN 1300-2910
Dergi Tarandığı Indeksler EBSCO
Makale Dili Türkçe
Basım Tarihi 01-2014
Cilt No 31
Sayı 2
Sayfalar 24 / 31
DOI Numarası 10.13002/jafag724
Makale Linki http://dergipark.gov.tr/doi/10.13002/jafag724
Özet
Asmalardan yaprak toplandığı dönemde özellikle külleme, bağ uyuzu ve mildiyöye karşı kontakt veya sistemik fungusitler sıkça kullanmaktadır. Bu ise gıda olarak tüketilen asma yapraklarında bazen kalıntı sorunu yaşanmasına neden olmaktadır. Bu çalışmada, Narince üzüm çeşidine (V. Vinifera) ait asmalarda yaprak hasat döneminde külleme ve mildiyöye karşı 2 farklı fungusit uygulaması (folpet+triadimenol ve carbendazim+ metalaxyl + mancozeb) yapılmıştır. Asma yaprakları, etken maddelerin önerilen bekleme sürelerinin sonunda hasat edilmiştir. Hasat edilen yaprakların bir kısmı taze olarak muhafaza edilirken bir kısmından farklı iki teknik kullanılarak salamura yaprak üretilmiştir. Daha sonra taze, soğuk ve sıcak salamura yapraklar ayrı ayrı analiz edilerek kullanılan fungusitlerin kalıntı miktarları belirlenmiştir. Salamura yaprak elde etmek için yaprak örnekleri % 8 oranında tuz (NaCl) ve % 0,25 laktik asit içeren sıcak ve soğuk salamura suyuna yerleştirilmiş ve üç ay süreyle fermentasyona tabi tutulmuştur. Taze asma yapraklarında üç sistemik fungusitin (triadimenol, carbendazim, metalaxyl) kalıntı miktarları MRL (maksimum kalıntı düzeyi) değerinin üzerinde çıkmıştır. Taze ve salamura yaprak örneklerinde folpet ve mancozep kalıntısı saptanamamıştır. Salamura uygulamaları genel olarak fungusit kalıntı miktarını azaltmakla birlikte, salamura yapraklardaki triadimenol kalıntı miktarları da MRL değerinin üzerinde çıkmıştır. Sıcak su ile salamura tekniği, soğuk salamuraya oranla daha iyi sonuçlar vermiş ve yapraklardaki kalıntı miktarı taze yaprağa göre % 27 ile % 91 arasında azaltmıştır. Bağlarda kullanılan fungusitlerde, üzüm için önerilen uygulama ve hasat arasında geçmesi gereken sürenin, asma yaprağı için geçerli olmadığı belirlenmiştir. Sonuçta, salamuralık asma yaprağı üretilen bağlarda sistemik fungusit kullanılmaması, kontakt etkili fungusit kullanırken ise dikkat edilmesi önerilmiştir
Anahtar Kelimeler