| Tez Türü | Diş Hekimliği Uzmanlık |
| Ülke | Türkiye |
| Üniversite | Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi |
| Enstitü | Diş Hekimliği Fakültesi |
| Anabilim Dalı | Periodontoloji Ana Bilim Dalı |
| Tez Onay Yılı | 2025 |
| Öğrenci Adı ve Soyadı | Ali Fırat BASUTÇU |
| Tez Danışmanı | DOÇ. DR. ÖZKAN KARATAŞ ; DOÇ. DR. MEHMET MURAT TAŞKAN |
| Türkçe Özet | Dental implantolojide implant makrogeometrisinin, özellikle agresif ve pasif yiv tasarımlarının kemik dokusu üzerindeki uzun dönem etkileri güncel bir tartışma konusudur. Bu bağlamda hazırlanan bu çalışmada, pasif ve agresif tasarıma sahip dental implantların protetik yükleme sonrası peri-implant kemik mikromimarisinde oluşturduğu değişimlerin, panoramik radyografiler üzerinde fraktal analiz (FA) yöntemi kullanılarak karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Retrospektif ve kesitsel bir tasarıma sahip olan araştırmaya, mandibular posterior bölgeye implant uygulanan ve protetik yüklemenin üzerinden en az iki yıl (24+6 ay) geçmiş hastaların panoramik radyografileri dahil edilmiştir. Çalışma grubu, implantların makrogeometrik özelliklerine göre `Pasif Tasarım` (n=100) ve `Agresif Tasarım` (n=100) olmak üzere iki gruba ayrılarak toplamda 200 implant bölgesi incelenmiştir. Her implantın mezial, distal ve apikal bölgelerinden seçilen ilgi alanları (ROI) üzerinde, White ve Rudolph yöntemi esas alınarak ImageJ yazılımı ile kutu sayma (box-counting) tekniği kullanılarak Fraktal Boyut (FB) değerleri hesaplanmış ve elde edilen veriler uygun istatistiksel testlerle analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda, pasif ve agresif implant grupları arasında mezial, distal ve apikal bölgelerdeki ortalama fraktal boyut değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamış olup, her iki grupta da peri-implant kemik yapısının benzer bir mikroyapısal karmaşıklık sergilediği gözlenmiştir. Çalışmadan elde edilen bu bulgular, fonksiyonel yüklemeden iki yıl (24+6 ay) sonra implantın makrogeometrik tasarımının peri-implant trabeküler kemik yapısı üzerinde belirleyici bir fark yaratmadığını göstermektedir. Sonuç olarak, kemik dokusunun zaman içerisinde fonksiyonel yüklemeye biyolojik adaptasyon göstererek başlangıçtaki tasarım farklarını dengelediği ve fraktal analizin bu uzun dönem adaptasyon sürecinin izlenmesinde etkili bir yöntem olduğu ortaya konmuştur. |
| İlgilizce Özet | The long-term effects of implant macrogeometry, particularly aggressive versus passive thread designs, on bone tissue remain a significant topic of discussion in dental implantology. In this context, this study aimed to comparatively evaluate the changes in peri-implant bone microarchitecture caused by dental implants with passive and aggressive designs after prosthetic loading, utilizing fractal analysis (FA) on panoramic radiographs. Conducted with a retrospective and cross-sectional design, the research included panoramic radiographs of patients who received implants in the mandibular posterior region with at least two years (24+6 mounth) of functional loading. The study sample consisted of 200 implant sites, divided into two groups based on macrogeometric characteristics: `Passive Design` (n=100) and `Aggressive Design` (n=100). Fractal Dimension (FD) values were calculated on Regions of Interest (ROI) selected from the mesial, distal, and apical aspects of each implant using the box-counting technique with ImageJ software, following the White and Rudolph protocol, and the data were statistically analyzed. The analysis revealed no statistically significant differences in mean fractal dimension values between the passive and aggressive implant groups in the mesial, distal, or apical regions, indicating that both groups exhibited similar microstructural complexity in the peri-implant bone structure. These findings suggest that the macrogeometric design of the implant does not create a decisive difference in peri-implant trabecular bone structure after two years (24+6 mounth) of functional loading. Consequently, it is concluded that bone tissue undergoes biological adaptation to functional loading over time, balancing initial design differences, and that fractal analysis is an effective method for monitoring this long-term adaptation process. |