| Makale Türü |
|
| Makale Alt Türü | ESCI dergilerinde yayınlanan tam makale |
| Dergi Adı | Turkish Journal of Urology |
| Dergi ISSN | 2149-3235 |
| Dergi Tarandığı Indeksler | ESCI: Emerging Sources Citation Index |
| Makale Dili | Türkçe |
| Basım Tarihi | 03-2015 |
| Cilt No | 41 |
| Sayı | 1 |
| Sayfalar | 27 / 31 |
| DOI Numarası | 10.5152/tud.2015.22120 |
| Makale Linki | https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26328195/ |
| Özet |
| Amaç: Bu çalışmada transrektal ultrason kılavuzluğunda yapılan prostat iğne biyopsisi öncesi verilen oralsiprofloksasin ve trimetoprim sulfametoksazol profilaksilerinin sonuçlarının karşılaştırılması amaçlandı. Gereç ve yöntemler: 2011-2013 yılları arasında kliniğimizde prostat kanseri şüphesiyle 12 kor prostatbiyopsisi yapılan 391 hastanın (ortalama yaş 64,62±7,64; dağılım 40-87) verileri retrospektif olarak değer- lendirildi. Çalışmaya dahil edilen hastalar iki gruba ayrıldı. Grup 1 (n=174) hastalarına işlemden bir günönce başlamak üzere 3 gün boyunca 500 mg siprofloksasin, günde 2 doz, oral yolla verildi. Grup 2 (n=217)hastalarına işlemden bir gün önce başlamak üzere 3 gün boyunca trimetoprim 160 mg+sulfametoksazol 800mg (TMP-SMX) günde 2 doz, oral olarak verildi. İşlemden önce tüm hastalardan tam idrar incelemesi veidrar kültürü için idrar örneği alındı. Biyopsi sonrası 10. Günde kontrol idrar kültürleri alındı. İki grup, bi- yopsi öncesi ve sonrası idrar kültürü pozitifliği ile biyopsi sonrası komplikasyonlar açısından karşılaştırıldı. Bulgular: Grup 1 (Siprofloksasin) ve grup 2de (TMP-SMX) biyopsi öncesinde hiçbir hastada idrar kültü- ründe üreme gözlenmedi. Biyopsi sonrasında komplikasyon gelişen hasta sayısı grup 1de 37 (%21,3) grup2de 56 (%25,8) olmak üzere toplam 93 (%23,8) olarak belirlendi. Biyopsi sonrası 22 hasta yüksek ateş ne- deniyle kliniğimize başvurdu. Bu hastaların 11i (%6,3) grup 1, 11i (%5,1) grup 2de idi. Grup 1de 9 (%5,2)grup 2de 16 (%7,4) olmak üzere toplam 25 hastada şiddetli dizüri saptandı. Makroskopik hematüri ile tespit edilen hastalar, grup 1de 21 (%12,1) grup 2de 40 (%18,4) olarak belirlendi. Biyopsi sonrası idrar kültürü pozitifliği gruplarda sırasıyla 7 (%4) ve6 (%2,8) olarak saptandı. Tüm idrar kültürlerinde izole edilen bakteri Escherichia coli idi. Biyopsi yapılan hastaların 11i (%2,8) komplike ürinerenfeksiyon bulguları nedeniyle hospitalize edilirken 2 hastaya ayaktan tedavi yeterli oldu. Biyopsi sonrası bir hastada 8 saat boyunca devam edenrektal kanama gözlenirken bu hastaya herhangi bir müdahale ihtiyacı olmadı. İki hastada SIRS bulguları saptandı. Yaş, prostat hacmi, rektal mu- ayene bulguları, prostat spesifik antijen (PSA) düzeyi, idrar kültürü pozitifliği açısından iki grup arasında istatistiksel olarak fark tespit edilmedi(p>0,05). Sonuç: Son yıllarda karşılaşılan antibiyotiklere karşı dirençteki artış özellikle üriner sistem enfeksiyonlarında kullanılan Siprofloksasin ve TMP- SMXe karşı direnç gelişimiyle de kendini göstermektedir. Buna rağmen 3 günlük Siprofloksasin ve TMP-SMX rejimleri transrektal prostatbiyopsi profilaksisinde etkili yöntemlerdir. Siprofloksasin veya TMP-SMX kullanımının, transrektal prostat biyopsisi sonrası üriner sistem enfek- siyonları gelişiminde ve diğer komplikasyonlar açısından birbirlerine üstünlüğü saptanmamıştır. |
| Anahtar Kelimeler |
| Ciprofloxacin | prophylaxis | prostate biopsy | trimethoprim-sulfamethoxazole | urinary tract infection |
| Atıf Sayıları | |
| WoS | 4 |
| TRDizin | 3 |