Does rotational deformity cause poor outcomes after pediatric supracondylar humerus fractures?   
Yazarlar (6)
Mete Gedikbaş
T.C. Sağlık Bakanlığı, Türkiye
Doç. Dr. Orhan BALTA Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Tahir Öztürk
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Fırat Erpala
Türkiye
Doç. Dr. Mehmet Burtaç EREN Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Prof. Dr. Eyup Çağatay ZENGİN Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Makale Türü Açık Erişim Özgün Makale
Makale Alt Türü SSCI, AHCI, SCI, SCI-Exp dergilerinde yayınlanan tam makale
Dergi Adı Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi
Dergi ISSN 1306-696X Wos Dergi Scopus Dergi
Dergi Tarandığı Indeksler SCI-Expanded
Dergi Grubu Q4
Makale Dili İngilizce
Basım Tarihi 01-2023
Cilt No 29
Sayı 7
Sayfalar 811 / 817
DOI Numarası 10.14744/tjtes.2023.43413
Makale Linki http://dx.doi.org/10.14744/tjtes.2023.43413
Özet
AMAÇ: Bu çalışmada, suprakondiler humerus kırığı (SKHK) cerrahisi sonrası rotasyonel deformitenin kübitus varus deformitesi (KVD) komplikas- yonu gelişimine etkisini göstermeyi amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM: Distal humerus ossifikasyonu tamamlanmamış, Gartland Tip II ve daha ciddi kırığı olan ve kapalı redüksiyon perkütan pinleme (KRPP) ile tedavi edilen hastalar çalışmaya dahil edildi. Hastaların değerlendirilmesinde demografik veriler ve ameliyat sırasında çekilen radyografiler tarandı. Rotasyonel deformite ölçümü, Henderson ve ark. tarafından tanımlanan yönteme göre yapıldı. Rotasyonel deformitesi >10° olan hastalar grup 1’e, deformitesi <10° olan hastalar grup 2’ye alındı. KVD gelişimi açısından hastalar taşıma açısında yapılan Baumann açı ölçümleri ve son kont- rol grafileri ile değerlendirildi. KVD gelişen hastalar iki gruba ayrıldı; Grup A, KVD gelişen hastaları, grup B ise KVD gelişmeyen hastaları içermektedir. Kozmetik ve fonksiyonel sonuçlar Flynn kriterleri kullanılarak değerlendirildi. BULGULAR: Kabul edilme kriterlerini karşılayan 88 hasta çalışmaya alındı, 32’si kadın, 56’sı erkekti. Ameliyat anındaki ortalama yaş 6.0±2.8, ortala- ma takip süresi 5.1±2.5 yıldı. Ölçümlere göre grup 1’de 13 hasta, grup 2’de 75 hasta vardı. 88 kişiden sadece dördünde KVD gelişmişti. Bu hastaların üçünde ≥20° rotasyonel deformite vardı. Grup A’daki hastaların ortalama yaşı 2.1 ve ortalama taşıma açısı 5.7°±1.5 varus idi (p<0,001). Flynn kozmetik kriterlerine göre, grup A ve grup 1 önemli ölçüde daha kötü sonuçlara sahipti (p<0.001). TARTIŞMA: Sonuç olarak, distal fragmanın rotasyonda sabitlenmesi KVD ile ilişkili olabilir, intraoperatif değerlendirme, uzun süreli deformite ve kozmetik bozulmayı önlemek için büyük değer taşır.
Anahtar Kelimeler
Cubitus varus deformitesi | kapalı redüksiyon perkütan çivileme | pediatrik | rotasyonel deformite | suprakondiler humerus kırığı.