Kur’an’da Geçen “Ayetü’l-Kübrâ” İfadesi İle İlgili Yaklaşımlar
Yazarlar (1)
Prof. Dr. Süleyman PAK
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
| Makale Türü | Özgün Makale |
| Makale Alt Türü | Diğer hakemli ulusal dergilerde yayınlanan tam makale |
| Dergi Adı | Gaziosmanpaşa Üniversitesi İlahiyat fakültesi Dergisi |
| Dergi ISSN | 2147-8422 |
| Dergi Tarandığı Indeksler | ASOS, İSAM |
| Makale Dili | Türkçe |
| Basım Tarihi | 06-2013 |
| Cilt No | 1 |
| Sayı | 1 |
| Sayfalar | 99 / 115 |
| Özet |
| Kur’an’a göre bütün varlıklar Allah’ın kudretini yansıtan birer ayettir. Ayrıca peygamberlerin mucizeleri de bu ad altında ifade edilmiştir. İnsanın kendisine verilmiş kabiliyetler çerçevesinde Allah’ın ayetlerindeki mevcut hikmetleri kavraması mümkünken, bu süreçte kendisini aşan durumların da bulunduğunu öğrenmekte ve dua ile yaratıcısına karşı aczini ve teslimiyetini izhar etmektedir. Peygamberler arasında bile bu mazhariyete nail olma hususunda farklılıklar göze çarpmaktadır. Nitekim Kur’an’da sadece iki peygamberin –ki bunlar Hz. Musa ve Hz. Muhammed’dir- müşahede ettiği harikulade ayetler içerisinde, onların en büyüğünü görmeye nail oldukları bildirilmektedir. Müfessirler “ayetül-kübra” tabirinin Hz. Peygamber ile ilgili olanına Cebrail, Refref, Ru’yetullah; Hz.Musa hakkındakine ise Yed-i Beyza ve asa gibi anlamlar vermişlerse de, ayetlerin bağlamı dikkate alınarak bu ifadenin Allah’a mülaki olma ve onunla vasıtasız mükâlemede bulunma şeklinde anlaşılmasının vakıaya daha uygun olacağı düşünülmektedir. Bu makalede sözü edilen tabirin belirtilen doğrultuda nasıl değerlendirildiği hususu incelenmiştir. |
| Anahtar Kelimeler |
