| Makale Türü | Özgün Makale |
| Makale Alt Türü | Diğer hakemli ulusal dergilerde yayınlanan tam makale |
| Dergi Adı | Gaziosmanpaşa Bilimsel Araştırma Dergisi |
| Makale Dili | Türkçe |
| Basım Tarihi | 01-2013 |
| Sayı | 2 |
| Sayfalar | 14 / 24 |
| Özet |
| Kanatlı hayvanlardan üretilebilecek günlük dışkı miktarı canlı ağırlığın% 3–4 kg dışkı/gün veya ortalama olarak bir kümes hayvanından 0,022 ton/yıl dışkı kabul edildiğinde, Türkiye’de yaklaşık 7 milyon ton civarındaki kanatlı dışkısının çevre sorunu yaratan atık olmaktan çıkarılıp, tarımsal gübre haline getirilmesi gerekmektedir. Diğer taraftan, yıllık yedi milyon ton atık sorunu yaşayan tavukçuluk sektörü, 2012 yılı başında yürürlüğe girmiş olan ‚“Koku Yönetmeliği” nedeniyle de cezai yaptırımlarla karşı karşıya kalmış bulunmaktadır. Tavuk atıklarının ekonomik olarak değerlendirilmesinde yem, gübre ve biyogaz uygulamaları dikkat çekmektedir. Bu uygulamalarda kullanılan yöntemler arasında farklılıklar bulunmakta, bu ise atıkların en uygun biçimde değerlendirilmesi ile ilgili yöntem belirlemeye ilişkin sorunları da beraberinde getirmektedir. Tavuk dışkısından yem olarak yararlanmayı kısıtlayan sağlık endişesi, gübre olarak işlenmesine yönelik maliyet sorunları ve biyogaz olarak değerlendirilmesinde karşılaşılan teknik sorunlar kullanım alanlarını sınırlamaktadır. Tavuk dışkısının atık olarak işlenmesinde aerobik ve anaerobik işlemler, kompostlama, yakma gibi yöntemlerin yanı sıra son yıllarda farklı kurutma teknikleri de kullanılmaktadır. Türkiye’de tavukçuluk endüstrisinin ilerlemesinin gelecek yıllarda da devam edeceği ve çok yakın bir zamanda yıllık atık miktarının 15–20 milyon tona ulaşma olasılığı da düşünülerek, en uygun atık değerlendirme yönteminin ve stratejisinin belirlenmesinde yarar bulunmaktadır. Topraktan alınan besin maddesinin yine toprağa zararsız olarak geri dönmesi en çevreci bir yöntem olarak kabul edildiğinde; tavuk dışkısının … |
| Anahtar Kelimeler |