Farklı Dönemlerde Alınan Kara Dut Morus nigra L Çelik Tiplerinde Köklenme Başarısının Belirlenmesi   
Yazarlar (5)
Prof. Dr. Kenan YILDIZ Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Prof. Dr. Çetin ÇEKİÇ Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Mustafa Özgen
Niğde Üniversitesi, Türkiye
Yakup Özkan
Süleyman Demirel Üniversitesi, Türkiye
Prof. Dr. Yaşar AKÇA Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Makale Türü Açık Erişim Özgün Makale
Makale Alt Türü Diğer hakemli ulusal dergilerde yayınlanan tam makale
Dergi Adı Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
Dergi ISSN 1300-2910
Makale Dili Türkçe
Basım Tarihi 01-2009
Cilt No 26
Sayı 1
Sayfalar 1 / 5
Özet
Çalışmada kara duttan (Morus nigra L) alınan odun, yarı odun ve yeşil çeliklerin köklenme durumu incelenmiştir. Kontrol grubu yanında, odun ve yarı odun çeliklerinde 6000 ve 7500 ppm, yeşil çeliklerde ise 4000 ve 6000 ppm indol bütirik asit (IBA) uygulamaları yapılmıştır. Odun çeliklerinde, kontrol grubunda %9.5 oranında köklenme olurken, 6000 ppm IBA uygulamasından %24 oranında köklenme elde edilmiştir. 7500 ppm IBA uygulanan odun çeliklerinin hiç biri köklenmemiştir. Yarı odun çeliklerinde, kontrol uygulamasından %13.33 oranında bir köklenme elde edilirken bu oran 6000 ve 7500 ppm IBA uygulanan çeliklerde sırasıyla %60.00 ve %76.67 olarak gerçekleşmiştir. Yeşil çeliklerde ise hormon uygulaması yapılmayan kontrol çeliklerin %25’i köklenirken, 6000 ve 7500 ppm IBA uygulanan çeliklerin sırasıyla %55.9 ve %68.5’i köklenmiştir. Çelik başına kök sayısı, odun çeliklerinde hem kontrol hem de hormon uygulamasında düşük bulunmuştur. Yarı odun çeliklerinde kök sayısı kontrolde 1.0 iken, 7500 ppm IBA uygulanan çeliklerde 5.07’ye ulaşmıştır. Yeşil çeliklerde ise kontrol grubunda kök sayısı 4.38 olarak belirlenirken, bu değer 6000 ppm IBA uygulananlarda 10.33, 7500 IBA uygulananlarda ise 11.34 olarak tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
çelikler | bitki büyüme düzenleyicileri | IBA | çoğaltma | Morus nigra | dut | köklenme
BM Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
Atıf Sayıları
TRDizin 20
Google Scholar 41

Paylaş