Comparison between ciprofloxacin and trimethoprim sulfamethoxazole in antibiotic prophylaxis for transrectal prostate biopsy
Yazarlar (7)
Prof. Dr. Doğan ATILĞAN
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Doç. Dr. Engin KÖLÜKÇÜ
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Prof. Dr. Nihat ULUOCAK
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Prof. Dr. Bekir Süha PARLAKTAŞ
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Prof. Dr. Fikret ERDEMİR
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
| Makale Türü |
Özgün Makale
|
| Makale Alt Türü | Diğer hakemli ulusal dergilerde yayınlanan tam makale |
| Dergi Adı | Turkish Journal of Urology |
| Dergi ISSN | 2149-3235 |
| Dergi Tarandığı Indeksler | pubmed |
| Makale Dili | Türkçe |
| Basım Tarihi | 03-2015 |
| Cilt No | 41 |
| Sayı | 1 |
| Sayfalar | 27 / 31 |
| Özet |
| Amaç: Bu çalışmada transrektal ultrason kılavuzluğunda yapılan prostat iğne biyopsisi öncesi verilen oralsiprofloksasin ve trimetoprim sulfametoksazol profilaksilerinin sonuçlarının karşılaştırılması amaçlandı. Gereç ve yöntemler: 2011-2013 yılları arasında kliniğimizde prostat kanseri şüphesiyle 12 kor prostatbiyopsisi yapılan 391 hastanın (ortalama yaş 64,62±7,64; dağılım 40-87) verileri retrospektif olarak değer- lendirildi. Çalışmaya dahil edilen hastalar iki gruba ayrıldı. Grup 1 (n=174) hastalarına işlemden bir günönce başlamak üzere 3 gün boyunca 500 mg siprofloksasin, günde 2 doz, oral yolla verildi. Grup 2 (n=217)hastalarına işlemden bir gün önce başlamak üzere 3 gün boyunca trimetoprim 160 mg+sulfametoksazol 800mg (TMP-SMX) günde 2 doz, oral olarak verildi. İşlemden önce tüm hastalardan tam idrar incelemesi veidrar kültürü için idrar örneği alındı. Biyopsi sonrası 10. Günde kontrol idrar kültürleri alındı. İki grup, bi- yopsi öncesi ve sonrası idrar kültürü pozitifliği ile biyopsi sonrası komplikasyonlar açısından karşılaştırıldı. Bulgular: Grup 1 (Siprofloksasin) ve grup 2de (TMP-SMX) biyopsi öncesinde hiçbir hastada idrar kültü- ründe üreme gözlenmedi. Biyopsi sonrasında komplikasyon gelişen hasta sayısı grup 1de 37 (%21,3) grup2de 56 (%25,8) olmak üzere toplam 93 (%23,8) olarak belirlendi. Biyopsi sonrası 22 hasta yüksek ateş ne- deniyle kliniğimize başvurdu. Bu hastaların 11i (%6,3) grup 1, 11i (%5,1) grup 2de idi. Grup 1de 9 (%5,2)grup 2de 16 (%7,4) olmak üzere toplam 25 hastada şiddetli dizüri saptandı. Makroskopik hematüri ile tespit edilen hastalar, grup 1de 21 (%12,1) grup 2de 40 (%18,4) olarak belirlendi. Biyopsi sonrası idrar kültürü pozitifliği gruplarda sırasıyla 7 (%4) ve6 (%2,8) olarak saptandı. Tüm idrar kültürlerinde izole edilen bakteri Escherichia coli idi. Biyopsi yapılan hastaların 11i (%2,8) komplike ürinerenfeksiyon bulguları nedeniyle hospitalize edilirken 2 hastaya ayaktan tedavi yeterli oldu. Biyopsi sonrası bir hastada 8 saat boyunca devam edenrektal kanama gözlenirken bu hastaya herhangi bir müdahale ihtiyacı olmadı. İki hastada SIRS bulguları saptandı. Yaş, prostat hacmi, rektal mu- ayene bulguları, prostat spesifik antijen (PSA) düzeyi, idrar kültürü pozitifliği açısından iki grup arasında istatistiksel olarak fark tespit edilmedi(p>0,05). Sonuç: Son yıllarda karşılaşılan antibiyotiklere karşı dirençteki artış özellikle üriner sistem enfeksiyonlarında kullanılan Siprofloksasin ve TMP- SMXe karşı direnç gelişimiyle de kendini göstermektedir. Buna rağmen 3 günlük Siprofloksasin ve TMP-SMX rejimleri transrektal prostatbiyopsi profilaksisinde etkili yöntemlerdir. Siprofloksasin veya TMP-SMX kullanımının, transrektal prostat biyopsisi sonrası üriner sistem enfek- siyonları gelişiminde ve diğer komplikasyonlar açısından birbirlerine üstünlüğü saptanmamıştır. |
| Anahtar Kelimeler |
