The effect of green synthesized nanoparticles on organic acids in strawberry and sweet cherry during storage
Yazarlar (3)
Emircan Dinçer
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Prof. Dr. Onur SARAÇOĞLU Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Doç. Dr. Nesrin Korkmaz Yozgat Bozok Üniversitesi, Türkiye
Makale Türü Açık Erişim Özgün Makale (Ulusal alan endekslerinde (TR Dizin, ULAKBİM) yayınlanan tam makale)
Dergi Adı Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
Dergi ISSN 1300-2910
Dergi Tarandığı Indeksler TR DİZİN
Makale Dili İngilizce Basım Tarihi 08-2025
Cilt / Sayı / Sayfa 42 / 2 / 142–151 DOI 10.55507/gopzfd.1686424
Makale Linki https://doi.org/10.55507/gopzfd.1686424
UAK Araştırma Alanları
Meyve Yetiştirme ve Islahı Hasat Sonu Teknolojisi ve Fizyolojisi
Özet
Bu çalışma, yeşil sentez yöntemiyle elde edilen bor, bakır ve kitosan temelli nanopartiküllerin, çilek ve kiraz meyvelerinin depolama süresince organik asit içerikleri üzerindeki etkilerini araştırmaktadır. Meyveler, 2 dakika boyunca nanopartikül çözeltilerine daldırılmış ve soğuk koşullarda (kirazlar için 0 ± 0.5 °C, çilekler için 1 ± 0.5 °C) %90 ± 5 bağıl nem ortamında muhafaza edilmiştir. Çalışma kapsamında malik, sitrik ve okzalik asit düzeyleri değerlendirilmiştir. Çilekte, Boron1 uygulaması (500 ppm bor nanopartikülü) organik asitlerin korunmasında en etkili yöntem olmuş; özellikle sitrik asit, depolama sonunda 2431.5 mg kg⁻¹ t.a. düzeyinde korunarak kontrol grubundaki 1702.5 mg kg⁻¹ t.a. seviyesinin üzerinde kalmıştır. Kirazda ise, Kitosan uygulaması (%1 nanochitosan çözeltisi) malik asidin en yüksek düzeyde korunmasını sağlamış (2256.7 mg kg⁻¹ t.a.), Boron1 uygulaması ise sitrik asidin korunmasına katkı sağlamış ve bu bileşik, hasat değerini aşarak 20.75 mg kg⁻¹ t.a. düzeyine ulaşmıştır. Her iki meyvede de, okzalik asit bozunumu uygulama gruplarında kontrol grubuna göre daha yavaş gerçekleşmiştir. Elde edilen sonuçlar, nanopartikül destekli yenilebilir kaplama uygulamalarının raf ömrünü uzatmada ve fitokimyasal içeriği kısmen korumada umut verici bir yaklaşım olabileceğini göstermektedir. Ayrıca, baskın organik asit içeriğinin meyve türüne göre değiştiği; çilekte sitrik asidin, kirazda ise malik asidin öne çıktığı belirlenmiştir. Bu bulgular, nanopartikül uygulamalarının meyve türüne özel olarak planlanması gerektiğini ve sürdürülebilir hasat sonrası koruma tekniklerinin geliştirilmesine katkı sağlayabileceğini ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaplama | nanopartikül | organik asit | depolama | sürdürülebilir tarım