Türkiye nin Tarımsal Mekanizasyon Düzeyinin Coğrafik Bölgeler Açısından Değerlendirilmesi
Yazarlar (1)
Prof. Dr. Ebubekir ALTUNTAŞ Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Türkiye
Makale Türü Özgün Makale (Uluslararası alan indekslerindeki dergilerde yayınlanan tam makale)
Dergi Adı Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology
Dergi ISSN 2148-127X
Dergi Tarandığı Indeksler The Turkish Academic Network and Information Centre (ULAKBIM), Directory of Research Journals Indexing (DRJI), Index Copernicus (ICI)
Makale Dili Türkçe Basım Tarihi 12-2016
Cilt / Sayı / Sayfa 4 / 12 / 1157–1164 DOI
UAK Araştırma Alanları
Tarımsal Makine Sistemleri
Özet
Bu çalışmanın amacı, Türkiye ‘nin tarımsal mekanizasyon düzeyini, coğrafik bölgeler açısından belirlemektir. Bu amaçla, Türkiye ‘nin coğrafik bölgelerinin tarımsal mekanizasyon düzeyi verileri için; 2013 yılına ait Türkiye İstatistik Kurumu verileri kullanılmıştır. Çalışma sonucunda, Türkiye ‘de işlenen alana düşen traktör sayısı, traktör gücü ile traktöre düşen işlenen alan ortalamaları 2013 yılı için sırasıyla 77, 73 traktör/1000 ha, 3, 34 kW/ha ve 12, 87 ha/traktör olarak bulunmuştur. Türkiye ‘de tarımsal mekanizasyon düzeyinin en yüksek ve en düşük olduğu bölgeler sırasıyla Ege Bölgesi ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi olup, mekanizasyon düzeyine yönelik ortalama değerler sırasıyla 147, 86-27, 23 traktör/1000 ha, 6, 36-1, 17 kW/ha ve 6, 76-36, 72 ha/traktör olarak bulunmuştur. 1000 ha işlenen alana düşen biçerdöver sayısı sırasıyla Marmara ve Doğu Anadolu Bölgesi ‘nde 2, 16 ve 0, 07 değerleriyle bulunurken, en yüksek ve en düşük traktör başına düşen tarım alet ve makinaları sayısı ise sırasıyla İç Anadolu ve Güneydoğu Anadolu ‘dan elde edilirken, birim traktör başına tarım makinaları ve aletleri ağırlığı en yüksek ve en düşük sırasıyla İç Anadolu ve Güneydoğu Anadolu ‘da tespit edilmiştir. Türkiye ‘de tarımsal mekanizasyon kriterleri, coğrafik bölgelere göre farklılık göstermekte ve istenen düzeyde değildir.
Anahtar Kelimeler
BM Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
Atıf Sayıları
Google Scholar 42

Paylaş