| Makale Türü |
|
||
| Dergi Adı | ODÜ Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi | ||
| Dergi ISSN | 1309-9302 | ||
| Dergi Tarandığı Indeksler | EBSCO | ||
| Makale Dili | Türkçe | Basım Tarihi | 11-2017 |
| Cilt / Sayı / Sayfa | 7 / 3 / 433–444 | DOI | – |
| Özet |
| Devletin kamu ihtiyaçlarının karşılamak amacıylagerçekleştirdiği kamu hizmetleri düzenli mali kaynakların bulunmasını gereklikılmaktadır. Söz konusu kaynakların önemli bir kısmının vergilerle sağlanması,vergilerin en yaygın kamusal finansman türü olduğunu göstermektedir.Dolayısıyla devletler kamu hizmetlerinin gerçekleşebilmesi için ihtiyaç duyduğumali kaynakları vergilendirme yetkisini kullanarak karşılamaktadırlar.Vergilendirme yetkisi, devletin ülkesi üzerindeki egemenliğine dayanarak vergialma konusunda sahip olduğu hukuki ve fiili gücüdür. Vergilendirme yetkisidevlet tüzel kişiliği tarafından doğrudan kullanılabileceği gibi, yerelidarelere de belirli ölçüler içerisinde devredilebilmektedir. Vergi gelirleri merkezi idare içinolduğu kadar yerel idareler içinde önemli bir finansman kaynağıdır. Yerelyönetimlerin mali açıdan güçlendirilmesiyle, hizmet etkinliğini artırmakhedeflenmektedir. Vergilendirme yetkisinin merkezi ve yerel idare arasındakipaylaşımı konusu ise ülkelerin Anayasaları tarafından belirlenmektedir. 1982Anayasası’nın vergilendirmeyle doğrudan ilgili temel hükmü olan 73. maddedevergilendirme yetkisinin yasama organına ait olduğu hükme bağlanmıştır.Anayasa’da yerel yönetimlerin vergilendirme yetkisini kullanabilmesine dairhüküm bulunmamaktadır.Çalışmada kanunilikilkesi çerçevesinde belediyelerin vergilendirme yetkisi Anayasa Mahkemesikararları ışığında incelenecektir. Bu kapsamda vergilendirme yetkisi kavramı vekanunilik ilkesi açıklanarak gerek 1982 Anayasası’nın 73. maddesi gerekbelediyelerin özerkliği ve gerekse Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı gözönüne alınarak Anayasa mahkemesinin kararları … |
| Anahtar Kelimeler |